Maandgedichten 2024

Januari 2024

Heil en Zegen.

Een jaar van zon en regen,
is weer verstreken.
Het nieuwe vangt nu aan.
Een lege agenda.
Een toekomst,
allerlei wegen.
Waar leiden ze heen?
Zie, het kind van Bethlehem.
Met kerst,
ons in de schoot geworpen.
Hij is onze hoop.
Door vol vertrouwen 
in zijn licht te gaan,
krijgt dit nieuwe jaar, doel.
Laat Hem onze agenda beschrijven
Hij wijst een weg.
En brengt ons naar een land,
vol van heil en zegen. 

Februari 2024

Kantelpunt

Nog even geduld,
en het is met de winter gedaan.
IJzige stilte,
wordt vogelgezang.
Bloemknoppen ontluiken.
Wat in de grond zit ontspruit,
door een bron van warmte.
Lentekriebels,
dienen zich aan.
Een kantelpunt.
Wat sliep, ontwaakt.
Wat dood leek,
komt tot leven.
Het gevallene staat op.
Een lichtend licht,
gloort aan de horizon.
Jezus, als bron van alles.
Hij, die alles nieuw maakt.

Maart 2024

Hij draagt ons

 

In al ons klagen.

Met al onze vragen.

Over, al wat de mens moet verdragen. 

Van de moederschoot,

tot aan de dood.

Is het, het woord van God.

Het lijden van Jezus.

De adem van de Geest.

Die, door alle tijden heen,

in al onze levensdagen.

Als een liefdevolle Drie-eenheid.

Ons op adelaarsvleugelen,

naar zijn hemels koninkrijk wil dragen. 

Fotogedicht april 2024

Verhaal mei 2024

Goed gekleed gaan. 

Deze keer geen maandgedicht maar, hopelijk, een aansprekende gebeurtenis die ons even voor de spiegel doet laten staan.
Kort geleden was er in het tv programma, Bid, Bedank, Bewonder, een openhartig gesprek met een Nadia Kroon.
Het ging over de rode draad van haar leven, om te aanvaarden wie ze was.
Over het thuis komen in een klooster en hoe het is om non te zijn.
In dit gesprek kwam de vraag naar voren, of ze in de vrije tijd ook haar habijt droeg?  
Niet altijd, maar zeker als ik me in het openbaar vertoon, was het antwoord, want dan wil ik aanspreekbaar zijn voor anderen.
Ze wil graag dat mensen kunnen zien dat ze bij haar terecht kunnen, voor wanneer ze het nodig hebben, of ergens naar op zoek zijn.
En dat werkt!
Herkenbaar?, want wat doen we zelf, als we in de supermarkt zijn en iets niet kunnen vinden.
Dan kijken we ook uit naar iemand waarbij zichtbaar is dat ze in de winkel werken, al is het maar d.m.v. een eenvoudig T-shirt.
Je vraagt ze waar het artikel ligt waar je naar op zoek bent, en wordt dan op een vlotte en vriendelijke manier geholpen. 
Maar dit verhaal, de vraag aan deze non, maar ook aan de supermarkbediende, brengt ons ook bij onze eigen kleren.
De bijbel vraagt van ons allemaal een zekere dress code.
Gekleed gaan in innig medeleven, in goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld.

Deze maand vieren we Pinksteren, het feest van vuur, dat staat voor de kleur rood.
Het gaat over de Geest van God, die als een rode draad in ons leven vervlochten wil zijn.
Ja, en daar sta je dan voor de spiegel, komt mijn uiterlijk overeen waar ik innerlijk voor wil staan?.
Ben ik herkenbaar, is er iets aan mij te zien of te merken waardoor anderen mij, in vertrouwen, aan durven te spreken?
De meimaand overlaad ons met nieuw leven en we plukken graag de goede vruchten hiervan.
Laten we dit vooral doen met de vruchten van de Geest, we ze als kleding dragen als een habijt of T-shirt.  

Gedicht juni 2024

Zacht van toon

 

God heeft het ons, 

van oorsprong, in de mond gelegd.

De zuiverste melodie,

een heerlijke samenzang.  

Maar het is geworden tot, 

een ieder voor zich. 

Een luide kakofonie. 

 

Wie hoort hen nog, 

in dit aardse lied.

Waar valse noten, 

de boventoon heeft. 

Het verstomd het geluid van dat kind. 

De mens, zonder stem.

Hen die vol zijn van verdriet.

 

Koester ze toch, 

die zachte toon, 

de milde stem. 

Waardoor we elkaar weer verstaan

Gehoord wordt, elke stem, 

Door een liefelijk lied,

zonder haat of hoon.

 

Totdat het zal zijn,

een juichende toon.

De klank van een hemelse stem.

Er geen valse noot,

meer klinken zal.

Geen stem verloren gaat.

In het nieuwe Jeruzalem

Gedicht juli 2024

 

Levens kleuren

 

Keurig binnen de lijnen,

mijn eigen leventje, inkleuren.

Een “zelf” bediening. 

Veel aandacht voor mijzelf,

weinig voor, anders dan de mijnen.

 

Maar, dat is niet wat Jezus vraagt.

De wereld is groter dan jijzelf.

Zoveel wat schreeuwt  om bediening.

Een doener zijn voor de ander.

De durver, die andermans lasten draagt.

 

Laat het, al bouwend, gebeuren.

Jouw handen, voor die betere wereld. 

Waar het voor ieder, rooskleurig mag zijn.

Jezus zijn liefde, in jouw wordt herkent.

Jouw dienen, doen en durven, levens gaat kleuren.

 

Dit gedicht wordt opgedragen aan de groep van 10 jongeren, die, voor de organisatie World Servants, deze maand afreizen naar Rwanda.

Een van de projecten van World Servants.

Ter verduidelijking.                                                            Links op de rugleuning van het bankje staat,                     "IK WOL WAT FERTELLE", en rechts, "IK LÚSTERJE"

Fotogedicht augustus 2024

Gedicht sept. 2024

Als nieuw

U wilt ons laten schijnen Heer.

Als een ster aan de hemel.

Een vuurvlieg in de nacht. 

Zijn als een bloem in het woeste land. 

Een waterbron in de woestijn.

Een zuivere beek waar uit gedronken wordt.

Maar, hoe anders is, wat is 

Herschep ons door uw geest toch weer.

Herstel, wat, door ons, is gemaakt tot leed. 

Zodat we worden  "als nieuw". 

Een mens vol liefde.

Waarmee uw schepping eens begon.

Een spiegel te zijn,

waarin iets van Jezus wordt herkent.

Glimpje brengers van een toekomst,

Die, “Uw koninkrijk” heet.

Gedicht okt. 2024

Wat is uw enige troost, beide in het leven en sterven?


ANTWOORD:
Dat ik met lichaam en ziel, beide in het leven en sterven, 
niet mijn, maar mijn getrouwen Zaligmaker Jezus Christus eigen ben, 
die met Zijn dierbaar bloed voor al mijn zonden volkomen betaald heeft.

Gezegend zijn zij, 
wie door lengtes van jaren.
Gods Geest ontvangen hebben.
Zijn, liefde, zorg en barmhartigheid,
in hun leven hebben ervaren. 
Wie in het geloof,
de bron van troost heeft gevonden.
U mag er van getuigen,
als uw vrienden alleen maar 
wegen zien die doodlopen.
Daar waar geen nut wordt ervaren.
Dromen gevallen zijn in duigen.
Jongeren gaan door een donkere tunnel,
waar niets valt te hopen.
Laat weten, wat de Heer te bieden heeft, 
door een woord van troost geven.
De bron van uw kracht te laten zien.
een lichtend licht te zijn.
Echte rijkdom, in Christus gevonden,
is toch de grootste schatkist.
Deel, in het mooiste wat er in u leeft.
Geloof, hoop en liefde
Hoor, Jezus staat aan de deur met zijn troost
en klopt. 
De wereld weet niet wat ze mist.

Gedicht naar een preek van Willeke Zigterman Rustentburg.

Gedicht nov. 2024

Gedicht tekst

 

Ik ben de Alfa en Omega

Van al wat is, het begin.

Maar ook het einde

In Mijn toekomst is.

het verleden,

het heden,

en de toekomst,

gereinigd en beveiligd.

In mij, vind alles  zin. 

 

Ik ben de Alfa en de Omega

Schepper van al het zijne.

De God van A tot Z. 

In mij vind je een  woord.

waarmee je verder kunt. 

Een woord die je kunt laten zeggen, 

Ja Heer, ook voor mij bent u het begin en werkelijk,

U bent voor mij het, éínde.

 

Gedicht naar aan leiding en op basis van de preek van ds. J.G. Arensman op 27 oktober j.l.

Als gevolg van zijn leeftijd, was dit de laatste keer dat hij bij ons in de gemeente voorging.

In de preek die hij hield, gaf hij een duidelijk visitekaartje af.

Het visite kaartje van God.

En hij eindigde de preek met de slotwoorden van het gedicht.

 

 

Visitekaart tekst

Ik ben de Alfa en de Omega

In Mijn toekomst, is het verleden het heden en de toekomst, gereinigd en beveiligd.

Fotogedicht dec. 2024

Information icon

We hebben je toestemming nodig om de vertalingen te laden

Om de inhoud van de website te vertalen gebruiken we een externe dienstverlener, die mogelijk gegevens over je activiteiten verzamelt. Lees het privacybeleid van de dienst en accepteer dit, om de vertalingen te bekijken.